Wróżbiarstwo a karty klasyczne

Wróżbiarstwo, czyli przepowiadanie różnych okoliczności, wypadków lub wydarzeń, mających nastąpić w przyszłości - w czasach starożytnych wchodziło również w zakres zawodu kapłańskiego , gdzie z lotu ptaków, grzmotu piorunów, błyskawicy itd. przepowiadali przyszłość i wolę bogów; trudnili się tym także Babtajoczycy i Egipcjanie. A w XV i XVI wieku wróżbiarstwo przeniosło się do Europy, rozpowszechniło i dało początek astrologii i chiromancji, dziś nie należą już do dziedziny naukowej.

W Polsce wróżbiarstwem trudnią się przeważnie Cyganie, lud koczowniczy, pochodzenia indo-Eropejskiego, który przywędrował z Indii północnych na przełomie XIII i XIV wieku na półwysep bałkański i stąd rozszedł się po całej Europie. Najwięcej Cyganów zamieszkuje w Rumunii, Węgrach i Serbii (po blisko 300.000), a najmniej w Polsce (około 16.000).

Do wróżenia używane są karty, wynalezione przez Hindusów, a przeniesione do Europy za pośrednictwem Saracenów w r. 1379. Pierwsze karty robiono z deseczek drewnianych, rysowano i malowano odręcznie; następnie odbijano je z drzeworytów i najczęściej kolorowano ręcznie, najstarsze karty, jakie udało się zachować, pochodzą z XV wieku i znajdują się w Bibliothèque Nationale w Paryżu. Karty wykonywane na podstawie typu i wzoru, ustalonego w wieku XVII (z Niemiec), najbardziej rozpowszechniły się w XVII wieku. Z początkiem w. XX zaczęły się rozpowszechniać karty typu francuskiego a mając piękniejszy rysunek i estetyczniejszy wygląd wyrugowały typ kart niemieckich, które obecnie rzadko gdzie się spotyka. Oczywiście, istnieją także inne typy kart, jak egipskie, chińskie, japońskie, indyjskie i in,. ale w Polsce nie są one dla szerszego ogółu znane.

Komplet, czyli talia, obejmuje 52 karty; istnieją także talie po 42, 36, 32 i 24 karty. Do wróżenia najczęściej używamy talii złożonej z 32 kart, jako najbardziej rozpowszechnionej w Polsce. Sztuka wróżenia polega na umiejętności przewidywania w ogóle, a przy pomocy kart jest tym łatwiejsze to przewidywanie, że każda z nich ma z góry określone znaczenie własne, jak np. ósemka kierowa wróży szczęście, siódemka kierowa - miłość, As pikowy - list, ósemka treflowa -nieszczęście i.t.d. Pomimo to jednak wróżenie z kart nie jest łatwe, jakby się na pozór wydawało.

Tasowane karty zmieniają się i wróżby są inne, druga karta łagodzi lub potęguje znaczenie pierwszej i.t.p. następują zmiany.

Wróżby z kart opierają się jedynie na zasadzie i rachunku  prawdopodobieństwa, jak w ogóle wszelkiego rodzaju dociekania psycho i metafizyczne. A każda przepowiednia, choćby była przeprowadzona na pozór z najdokładniejszą ścisłością, nie daje matematycznej pewności co do jej sprawdzalności i zawsze trzeba liczyć na jakieś niewiadome i doraźne czynniki, które mogą zmienić ostateczne przypuszczenia czy przewidywania.

Wobec tego wróżby traktować należy jako milą rozrywkę i zabawę, nie uchylając jednocześnie faktu, że niejedna wróżba może całkowicie się sprawdzić, ostrzec przed jakimś błędem lub niekorzystnym wydarzeniem, albo dodać otuchy i odwagi w niejednym krytycznym momencie w życiu, a zwłaszcza w życiu ludzi przesądnych, charakterem słabych, niezdecydowanych, zrozpaczonych i nieszczęśliwych. Albowiem w czasach dzisiejszych, w jakich żyjemy, wytworzył się taki ogólnoświatowy rozgardiasz społeczny, że człowiek - wytrącony z równowagi i miotany na oceanie życia we wszystkie strony,  niepewny swego losu, żyjący dniem dzisiejszym i niepewnym jutrem - musi być narażony na  dolegliwości i przykrości, a szukając odpoczynku i sposobu na uspokojenie skołatanych nerwów, niewątpliwie znajdzie dla siebie właściwy balsam we wróżbach . Odtrącą one bowiem rzeczy przykre i myśli złe, pozwolą zapomnieć na chwilę o troskach codziennych, sprowadzą zadowolenie, uśmiech duszy i optymizm, lepiej i weselej na świat patrząc , ze wskazówką jak postępować szybciej poradzą sobie z problemami.